Modelowanie konstrukcji odbywa się na podkładzie CAD. Dzięki wyspecjalizowanym narzędziom edycyjnym geometrię można precyzyjnie docinać do krawędzi, wprowadzać otwory prostokątne i kołowe oraz definiować krawędzie łukowe. Gęstość siatki podziału może być zwiększana lokalnie, a wybrane węzły można dowolnie przesuwać i ustawiać wzdłuż linii prostych lub łuków.
Model płyty może składać się z obszarów o różnej grubości i różnych materiałach, co pozwala na analizę np. stropów żelbetowych opartych na dźwigarach stalowych lub drewnianych. Po zdefiniowaniu osi oraz szerokości belki (w tym szerokości współpracującej), program automatycznie wprowadza do modelu belki teowe, zlicowane z górną lub dolną powierzchnią płyty. Podpory sprężyste definiuje się za pomocą parametrów odpowiadających rzeczywistej sztywności słupów lub ścian.
Program umożliwia zadawanie obciążeń mechanicznych w formie sił skupionych, liniowych oraz powierzchniowych (również zmiennych po powierzchni płyty). Specjalna procedura ułatwia rozkład obciążeń ciągłych. Ciężar własny wyliczany jest automatycznie na podstawie geometrii i ciężaru właściwego materiału.
Dodatkowo system obsługuje:
Wyniki mogą być zestawiane w warianty metodą superpozycji ze skalowaniem składników. Każdemu wariantowi (bazowemu lub dodatkowemu) można nadać atrybut obciążenia stałego, zmiennego lub wykluczającego się. Obwiednia domyślnie obliczana jest automatycznie wg Eurokodu 0 (wzory 6.10a i 6.10b), przy zachowaniu możliwości liczenia wg zasad normy PN-B.
Po zakończeniu obliczeń program prezentuje deformację płyty, co ułatwia weryfikację poprawności modelu. Wyniki są dostępne w postaci ugięć, momentów, sił poprzecznych, reakcji podporowych oraz momentów utwierdzenia. W przypadku płyt fundamentowych prezentowane są również odpory gruntu.
Prezentacja graficzna obejmuje:
Program oblicza wymagane zbrojenie (SGN) dla normowych betonów i stali oraz dla definiowanych przez użytkownika. Wymiarowanie odbywa się wg PN-EN 1992-1-1:2008 lub PN-B-03264:2002. Wyniki podawane są jako liczba wkładek, pole zbrojenia, rozstaw na metr bieżący lub procent zbrojenia. Analizowane są siły poprzeczne z możliwością strefowego dozbrojenia pooprzecznego.
Użytkownik może zdefiniować własne zbrojenie stałe (podstawowe). Program uwzględnia je w obliczeniach i wskazuje jedynie miejsca wymagające dozbrojenia. Gotowe rysunki rozkładu zbrojenia mogą być drukowane bezpośrednio lub eksportowane przez schowek do zewnętrznych systemów CAD.
W zakresie Stanu Granicznego Użytkowalności (SGU) program oferuje:
Dedykowany moduł pozwala na automatyczną weryfikację strefy przebicia nad słupami. Program samoczynnie wyznacza kontur kontrolny, uwzględniając sąsiedztwo krawędzi lub otworów. W przypadku niespełnienia warunków nośności, system dobiera niezbędne zbrojenie poprzeczne (strzemiona), określając ich liczbę i lokalizację.
Płyty fundamentowe mogą być posadowione na podłożu jednorodnym, uwarstwionym lub modelu Winklera. Program analizuje osiadanie oraz rozkład naprężeń w głąb gruntu. Możliwe jest modelowanie płyt na palach poprzez łączenie sprężystego podłoża z podatnymi podporami punktowymi.
Zaawansowane procedury pozwalają na:
Program wyposażony jest w rozbudowany system podpowiedzi („sufler”). Może on pracować w trybie początkującego (wyjaśniając każdą opcję przy pierwszym użyciu i ograniczając interfejs do funkcji niezbędnych) lub w trybie eksperckim.
Licencja umożliwia instalację oprogramowania na wielu stanowiskach, a zabezpieczenie kluczem USB pozwala na swobodne przenoszenie uprawnień między komputerami.