Program ABC Obiekt3D pozwala rozwiązać w zakresie statyki i dynamiki każdy przestrzenny obiekt który można zamodelować układem elementów powierzchniowych i prętowych. Mogą to być budynki o układzie płytowo-słupowym, budynki trzonowe, zbiorniki okrągłe i prostopadłościenne posadowione na układzie wsporczym, na gruncie lub podziemne, silosy, zbiorniki na materiały sypkie, kanały spalin, obiekty energetyczne. W programie jest osobna ścieżka modelująca i rozwiązująca obiekty czysto prętowe (Rama3D).

 

 

 

 


Obiekt może być wykonany z żelbetu, stali, drewna lub dowolnego materiału, dla którego trzeba podać moduł sprężystości Younge`a i liczbę Poisson`a . W modelu można wprowadzić kilka materiałów.
Elementy prętowe można wykorzystać jako fragmenty obiektu (np. słupy) lub jako użebrowanie ścian.

 

 

 

 


Żebra mogą być jednostronne. Przy liczeniu parametrów przekrojowych takiego żebra jest uwzględniana szerokość współpracująca.

 


Model może być podparty układem podpór sztywnych lub podatnych. Można też wprowadzić posadowienie na sprężystym podłożu. Podłoże Winklera może być przyłożone do dowolnie zorientowanego elementu powłokowego, podłoże jednorodne i uwarstwione może być przyłożone tylko do płaszczyzn poziomych. Podłoże ma zawsze składową prostopadłą do elementu powłokowego, ale można też założyć składową styczną. W modelu można szeroko wykorzystywać warunki symetrii co pozwala w wielu przypadkach na znaczną redukcję zadania.

 


Jako obciążenie można przyjąć działanie ciężaru własnego obliczanego automatycznie na podstawie objętości elementów i ciężaru właściwego materiału. Można zadawać siły i momenty skupione przykładane do węzłów modelu. Można zadawać obciążenie liniowe o charakterze obciążenia proporcjonalnego do długości odcinka obciążenia, do długości jego rzutu na wybrana płaszczyznę i prostopadłe do niego.
W modelu można wprowadzać obciążenia rozłożone powierzchniowo o charakterze ciśnienie, stycznego oddziaływania lepkiej cieczy, parcia hydrostatycznego, parcia materiałem sypkim oraz o charakterze warstw typu okładzina izolująca lub śnieg czy popiół.

 


Model może być obciążony zmiennym polem temperatur oraz przyrostów temperatur na grubości elementów powłokowych i na wysokości przekrojów elementów prętowych. W podporach można wprowadzać wstępne przemieszczenia. Odpowiednia procedura pozwala łatwo zadawać rozpełzanie, wybrzuszenie lub wklęśnięcie wynikające ze szkód górniczych. Ponadto na model mogą działać siły masowe ruchu obrotowego zarówno jednostajnego (siły odśrodkowe) jak i wynikające z przyspieszeń (siły styczne). W programie jest generator obciążeń ruchomych, normowych drogowych i kolejowych i układu dowolnego.

 


Wyniki mogą być pokazywane dla każdego schematu oddzielnie lub można włączyć obliczanie wartości ekstremalnych. Obwiednie mogą być liczone na dwa sposoby: przez sumowanie wartości cząstkowych zgodnie z nadanymi atrybutami: Stały, Zmienny, Warunkowy i Zależny lub przez wybór ze stałych. W każdym przypadku można wprowadzić mnożniki obciążenia i pokazywać wartości charakterystyczne lub obliczeniowe. Można też definiować nowe warianty wyników jako superpozycje wartości obliczonych dla zadanych w zadaniu schematów. Tą drogą można np. wyznaczać wartości sił wewnętrznych dla obliczenia zarysowania. W module Wyniki osobno są pokazywane ugięcia modelu, siły tarczowe, momenty stanu zgięciowego oraz naprężenia. Te ostatnie mogą być pokazywane dla dodatniej lub ujemnej strony powłoki oraz dla powierzchni środkowej (dla stanu tarczowego). Poza składowymi stanu naprężenia można poznać naprężenia główne, maksymalne tnące oraz naprężenia redukowane wg ośmiu różnych hipotez w tym też hipotez niesymetrycznych.

 


Formy prezentacji wyników są bardzo urozmaicone. Można pokazywać barwne rozkłady (mapy) wybranej składowej, izolinie, tzw. widoki czyli formy przestrzenne oraz wartości liczbowe. Ponadto dla wybranych miejsc można sporządzać wykresy wybranej wielkości lub pokazywać ich przebiegi bezpośrednio na rysunku modelu.

 


Jeśli w modelu są elementy prętowe to dla nich pokazywane są siły wewnętrzne oraz naprężenia. Również te wielkości można pokazywać z formie barwnych rozkładów lub w formie rzędnych odkładanych od osi elementu. Można też sporządzać przebiegi wszystkich sił dla wybranych miejsc.
W modelach posadowionych na podłożu sprężystym pokazywane są odpory. W przypadku podłoża jednorodnego lub uwarstwionego można przeprowadzić analizę gruntową w takim samym zakresie jak w programie ABC Płyta.
W zadaniach w których wprowadzono materiał typu Beton można przeprowadzić wymiarowanie dla warunku zginania (stan płytowy) oraz dla warunku rozciągania (stan tarczowy). W każdym z tych przypadków można też poznać zarysowanie. Zarysowanie może być pokazane w formie graficznej ilustrującej miejsce i kierunek rys lub w formie cyfrowej pokazującej wartości rozwarcia.

 

 

 


W zakresie konfiguracji podstawowej program Obiekt3D ma moduł nieliniowy pozwalający na uwzględnianie nieliniowych cech podpór i podłoże w tym modele podpór z luzami i z tarciem. Tarcie można też uwzględniać w podłożach. W elementach prętowych z kolei można uwzględniać jednostronna pracę cięgien. Również w tym programie można tworzyć modele o różnych warunkach podporowych w różnych schematach obciążenia. Można też wprowadzić różną liczbę czynnych elementów, co pozwala w jednym zadaniu na analizę faz montażu.
Wyniki dynamiki można pokazywać w formie animowanej. Wartości częstości są pokazywane tabelarycznie.
Program posiada rozbudowanego suflera, który wyświetla opis poszczególnych opcji. Opis może być wyświetlany w trybie początkującego użytkownika i wtedy pierwsze wywołanie każdej opcji będzie poprzedzone wyjaśnieniem jej działania, oraz w trybie wywołania indywidualnego. W trybie początkującego użytkownika w programie są dostępne tylko niezbędne opcje.

 

Z programem współpracuje Moduł Połączeń. Opis tutaj.


Licencja pozwala zainstalować program na wszystkich używanych komputerach. Sam program zabezpieczony jest kluczem USB. Pozwala to łatwą zmianę stanowiska pracy.

sk design